السيد موسى الشبيري الزنجاني
1922
كتاب النكاح ( فارسى )
17 / 2 / 1379 شنبه درس شمارهء ( 212 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء مطالب اين جلسه : در اين جلسه ، پس از طرح مسأله 9 و توضيح آن ، به بررسى مسأله 10 مىپردازيم . در اين مسأله ، اين فرع عنوان مىگردد كه تزويج زنى كه شوهرش وفات كرده است ولى خبر فوتش هنوز به ايشان نرسيده و نتيجتاً ، هنوز عده زن شروع نشده ، آيا سبب حرمت ابد مىگردد ؟ برخى با توجه به اين كه حرمت ابد به جهت رعايت حال شوهر بوده ، با عنايت به دليل اولويت ، حكم به تحريم ابد كردهاند ، ولى چون ثابت نيست كه رعايت حال شوهر ، علت تامه براى تحريم باشد ، اين دليل ناتمام است ، در ادامه بحث ، دو دليل ديگر از مرحوم آقاى خويى ، بر حرمت ابد ذكر مىكنيم . دليل نخست ، موضوع حرمت ابد را اعتداد مىداند و اعتداد را از زمان مرگ شوهر مىداند و مبدأ تربّص را ، بلوغ خبر وفات ، ولى اين امر با روايات ناسازگار است ، تقريب ديگرى براى اين دليل در ادامه ذكر و رد مىشود . سپس به بررسى اشكالات دليل دوم ، كه موضوع حرمت ابد را عدم انقضاء عده مىداند ( و نه دخول در عده ) مىپردازيم ، از جمله مىگوييم كه مراد از عدم انقضاء عده به تفاهم عرفى پس از وارد عده شده است . * * * الف ) تتمه مسأله 9 : 1 ) متن مسأله : « يلحق بالتزويج فى العدة فى ايجاب الحرمة الابدية تزويج ذات البعل . . . و امّا تزويج امة